Maar ik zal toch een poging wagen! De week begon op maandagavond na een goede maaltijd met wat spelletjes om elkaar beter te leren kennen. De volgende ochtend gingen we hiermee verder, maar het was bijna niet meer nodig, aangezien de avond daarvoor al erg gezellig was. We hadden de vorige avond al plannen gemaakt om te zwemmen, maar durfden het toen nog niet aan, aangezien het water behoorlijk koud zou zijn (het is in de bergen tenslotte!). In de eerste koffiepauze moest het er maar van komen en ja: het superheldere water was behoorlijk koud, maar was ook erg verfrissend om goed wakker te worden. Je kon de vissen om je heen zien zwemmen, en dat was wel apart, aangezien het water waar ik meestal zwem niet zo helder is.
De hele week was het supermooi weer, we hebben vrijwel alle sessies buiten gedaan. Sommige sessies waren erg nuttig, over bijvoorbeeld de organisatie van EVS, welke partijen er precies bij betrokken zijn, de verschillende casussen over waar het in het verleden een keer fout is gegaan of wat EVS precies is, en wat jij er van wil maken. Anderen waren een beetje triviaal, over bijvoorbeeld communicatie, waarbij de boodschap ongeveer was: houd er rekening mee dat je boodschap niet helemaal overkomt omdat je allebei niet in je eigen moedertaal spreekt en omdat je in een andere cultuur bent opgegroeid. Anderen waren vooral heel leuk: het samen tekenen van een culturele ijsberg, waarin we over de cultuur in Slovenië konden discussieren of het samen praten over wat we wilden leren tijdens ons EVS-project.
Omdat alles buiten was, was de sfeer erg ontspannen, misschien zelfs af en toe iets te relaxed, met het vrij late beginnen en lange pauzes, maar aan de andere kant hadden we daardoor wel tijd zat om elkaar beter te leren kennen. Er waren ook diverse andere activiteiten, zo hebben we een kanotocht over het meer gemaakt (supertof!) en een rondje in het Adrenalinski park gemaakt. Dit laatste is dat je verschillende dingen doet op 8 meter hoogte, zoals over een balk of dun touwtje lopen. Behoorlijk spannend in ieder geval! En het tofste hiervan was dat we op het eind naar 10 meter hoogte werden gehesen, en daarna losgelaten, waardoor je in een soort van enorme schommel zat!
Maar het allerfijnste tijdens de hele week was dat het met de groep ontzettend goed klikte. De hele groep kon het met elkaar vinden en we konden over van alles en nog wat praten. Iedereen was geinteresseerd in van alles en nog wat en uiteraard in de verschillen en overeenkomst in de de culturen. Het is moeilijk om dit gevoel te omschrijven, maar het gevoel dat je elkaar al jaren kent, maar dan in één week. Sommigen blijven zo'n 3 maanden, net als ik, en anderen blijven bijna een jaar, maar ik hoop dat er genoeg tijd is om iedereen nog een keer te zien!
Op vrijdagochtend was de training, na wat laatste huishoudelijke dingen, voorbij. We namen de bus terug naar Ljubljana, en een van de vrijwilligers werd een beetje ziek in de bus, want het zijn allemaal kleine weggetjes en de chauffeur reed niet bepaald rustig. Ze was erg misselijk, en zat met haar benen omhoog, want dat schijnt te helpen tegen misselijkheid, en een ex-militair die de hele tijd met de busschauffeur aan het praten was, liep op een gegeven moment naar haar toe en zei: "This is not India or Calcutta, you know?" Beetje apart, erg lomp, maar hier konden we de rest van de dag grappen over maken.
In Ljubljana hebben we met z'n allen geluncht, waarna een aantal terug naar hun huis gingen, en met de rest hebben we nog even door de stad gelopen, totdat we naar de kamer van de vrijwilliger in Ljubljana gingen om even te chillen. In de avond zijn we naar de stad gegaan, naar Metelkova, een culturele vrijplaats in het centrum van Ljubljana. In dit gedeelte van de stad zijn verschillende clubs, galerijen, ateliers en meer. Met een meegebracht flesje wijn hebben we op het plein gezeten en vervolgens hebben we tot het ochtendgloren gedanst. Ook hier was een goede, fijne sfeer met toffe mensen!
De zaterdag hebben we nog wat rondgelopen in de stad, onder anderen de heuvel van het kasteel op, totdat mijn trein ging. Ja, totdat mijn (boemel-)trein ging, want er gaan er maar 2 per dag. Lang leve de NS met de vele treinen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten